Ta strona używa plików Cookie. Korzystając z tej strony zgadzasz się na umieszczenie tych plików na twoim urządzeniu

Wszystko co powinieneś wiedzieć o złamaniach

Wszystko co powinieneś wiedzieć o złamaniach

Złamanie występuje, gdy ciągłość tkanki kostnej zostanie przerwana pod wpływem silnego nacisku, np. podczas upadku. Złamaniom kości sprzyjają: postępująca osteoporoza, podeszły wiek, choroby układu kostnego (guzy kości i szpiku kostnego), a także uprawianie niektórych dyscyplin sportowych. Możemy wyróżnić złamania wielomiejscowe, bez przemieszczenia, z przemieszczeniem, wielofragmentowe oraz sklinowacone. Do głównych objawów złamań należą: ból uciskowy, samoistny ból, obrzęk, ból podczas ruchu, ubytek funkcji, krwiak czy patologiczne ułożenie.

Pierwszą pomocą jest unieruchomienie złamanej kości. Według zasady Potta w przypadku złamana kości długich należy unieruchomić dwa sąsiadujące ze sobą stawy, natomiast w złamaniu stawowym unieruchomić kości tworzące dany staw. Ważne jest aby pamiętać, iż nie wolno narażać chorego na poruszanie w miejscu złamania. Jeżeli doszło do krwawienia podczas złamania trzeba zastosować opatrunek uciskowy tamujący krew. Medyczna pomoc polega na nastawieniu złamanej kości. Lekarz na podstawie zdjęcia rentgenowskiego, umieszcza kończynę w specjalnej szynie lub zakłada opatrunek gipsowy. Bardzo ważne dla szybkiego gojenia się złamania jest prawidłowe nastawienie kości, gdyż umieszczona w gipsie na kilka tygodni, może się źle zrosnąć lub nie zrosnąć wcale.Leczenie operacyjne złamań ma na celu mocne, wewnętrzne unieruchomienie zreponowanych odłamów, umożliwiające zrezygnowanie z opatrunku gipsowego. Ten sposób operacyjnego leczenia złamań określa się mianem osteosyntezy stabilnej. Do leczenia operacyjnego kwalifikują się złamania otwarte, powikłane z uszkodzeniem naczyń, nerwów lub/i narządów wewnętrznych, złamania przestawowe, grożące przemieszczeniem czy złamana wielomiejscowe. Leczenie nieoperacyjne czyli zachowawcze , najczęściej z wykorzystaniem unieruchomieniagipsowego może służyć jako zaopatrzenie czasowe lub ostateczne. Pozwala ono uniknąć powikłań związanych z operacją. Zrost kostny w takim przypadku trwa jednak dłużej, większe jest również ryzyko braku zrostu, nieprawidłowego ustawienia i sztywności sąsiadujących stawów.