Ta strona używa plików Cookie. Korzystając z tej strony zgadzasz się na umieszczenie tych plików na twoim urządzeniu

Zastosowanie pokrzywy w zaburzeniach metabolicznych

Zastosowanie pokrzywy w zaburzeniach metabolicznych

W rodzaju Urtica (pokrzywa) sklasyfikowanych obecnie jest 53 oficjalnych gatunków pokrzywy. W Polsce najczęściej występującymi odmianami jest pokrzywa zwyczajna, oraz pokrzywa żegawka. Oba gatunki mają znaczenie terapeutyczne, a ich przetwory znajdują zastosowanie zarówno w tradycyjnej medycynie ludowej, jak i w nowoczesnym ziołolecznictwie oraz homeopatii.

 

Występowanie - pokrzywy jako rodzaj występują w większości siedlisk lądowych na Ziemi, będąc w nich z reguły gatunkami pospolitymi, klasyfikowanymi często jako chwasty. W Polsce pokrzywa zwyczajna (częściej spotykana od pokrzywy żegawki) zasiedla zarówno środowiska leśne przejrzystych lasów liściastych jak i siedliska ruderalne, np. przydroża. Lubi glebę bogatą w azot. Z racji swojej odporności na skażenie gleby metalami ciężkimi jest w stanie rosnąć na glebach przemysłowych.

 

Substancje aktywne – aby lepiej zrozumieć temat działania leczniczego pokrzywy, na początku należałoby się przyjrzeć zawartości w niej poszczególnych grup substancji aktywnych, a także wyróżnionych szczególnie istotnych związków. Do szerzej poznanych jej składników należą m.in. flawonoidy, garbniki, witamina C, karoten, chlorofil alfa i beta, ksantofil, fitochinony, szereg składników mineralnych, acetylocholina, ryboflawina, kwas pantenowy, tiamina, pirydoksyna. Nieco inny skład mają korzenie i kłącza pokrzywy zwyczajne, zawierające m.in. lektyny, steroidy, lignany, ceramidy i glukan.

Odmienny skład części naziemnych i podziemnych pokrzywy zwyczajnej warunkuje inne właściwości terapeutyczne preparatów z tych surowców zielarskich. Liść i ziele pokrzywy działaja moczopędnie, przeciwobrzękowo, przeciwkrwotocznie, hipoglikemicznie, krwiotwórczo i przeciwmiażdżycowo. Natomiast korzeń pokrzywy, znany jest od stuleci ziołolecznictwu tradycyjnemu jako afrodyzjak męski, posiada właściwości ochronne i lecznicze względem gruczołu prostaty.

 

Jak i gdzie zbierać? - zbiór surowców zielarskich z pokrzywy zwyczajnej prowadzi się, głównie wiosną i latem. Zbiór należy prowadzić z obszarów jak najmniej przetworzonych przez człowieka, ekologicznie czystych. Tu należy wspomnieć również o obecności metali ciężkich w zielu pokrzywy. Jak wcześniej było powiedziane, gatunek Urtica jest wyjątkowo odporny na metale ciężkie obecne w glebach – nie znaczy to jednak, że nie akumuluje w swoich częściach naziemnych szeregu pierwiastków zaliczanych do grupy metali ciężkich. I choć ilość wspomnianych substancji przyjmowanych przy sporadycznym przyjmowaniu przetworów z pokrzywy zwyczajnej czy żegawki jest stosunkowo mała, może istotnie wpłynąć na zdrowie osób leczących się przewlekle przetworami pokrzywy

 

Przede wszystkim nie szkodzić – oczywiście jak każdy preparat, także przetwory pokrzywy maja swoje przeciwwskazania do stosowania. Jednym z przeciwwskazań do korzystania z preparatów z korzenia i kłącza pokrzywy jest choroba Cushinga i zespole policystyczności jajników. Stosowanie preparatów z pokrzywy powinno być wcześniej skonsultowane z lekarzem – jednoczesne stosowanie ziół jak i preparatów chemicznych na dane schorzenie zawsze rodzi ryzyko interakcji. Czy zatem warto stosować samodzielnie pokrzywę? Zdecydowanie tak – zwłaszcza gdy mamy dostęp do jej zbioru jako młodego lub/i kwitnącego ziela. Wiele preparatów na bazie pokrzywy jesteśmy w stanie zrobić samemu w zaciszu naszego domu. Oczywiście mamy możliwość zakupu specyfików pokrzywowych w aptekach, zawsze warto wtedy zapoznać się z etykietą z opakowania. Jeśli nie mamy pewności czy dany preparat będzie dla nas odpowiedni, warto skonsultować się z ekspertem. Nie bójmy się korzystać z zdrowotnej formy natury, róbmy to jednak rozważnie bo w końcu zdrowie jest najważniejsze.