Aktywność fizyczna młodego pokolenia

Dzieci są naszą przyszłością. My dorsośli – rodzice i nauczyciele staramy się im zapewnić dobry start w przyszłość. Ale czy wystarczającą uwagę skupiamy na podejmowanych przez nich aktywnościach fizycznych?

W dobie ciągłego rozwoju technologii i postępu cywilizacyjnego zagubiliśmy podstawowe fundamenty zdrowego stylu życia jakimi jest racjonalny sposób odżywiania się oraz dbałość o sprawność fizyczną i intelektualną.  Na czynniki destrukcyjne narażeni są nie tylko dorośli ale również dzieci i młodzież.

Dzięki rozwojowi technologicznemu i poprawie ogólnego standardu życia większość ludzi znacznie ograniczyła w codziennym życiu wysiłki fizyczne, w tym również czynności lokomocyjne, a rozwój nowych i coraz atrakcyjniejszych technologii informacyjnych powoduje unieruchomienie ludzi przez wiele godzin dziennie już od najmłodszych lat.

Co więcej, pojawienie się nowych zagrożeń dla dzieci w miejscu zamieszkania i uczenia się spowodowało ograniczanie przez rodziców ich samodzielnego pobytu poza domem, zabaw ruchowych na powietrzu z rówieśnikami oraz dowożenie dzieci do szkoły i inne zajęcia.

Piramida-Aktywnosci-Fizycznej-Dzieci

Z punktu widzenia rozwoju i zdrowia istnieją trzy główne powody, dla których należy zachęcać dzieci i młodzież do systematycznej, odpowiedniej co do intensywności i czasu trwania aktywności fizycznej:

  • jest ona niezbędna dla osiągnięcia optymalnego dla każdego dziecka poziomu rozwoju (fizycznego, motorycznego, psychicznego i społecznego), sprawności fizycznej, zdrowia i samopoczucia;
  • jest ona jednym z podstawowych składników prozdrowotnego stylu życia, który dziecko „wnosi” i kontynuuje w dorosłości;
  • zmniejsza ryzyko niektórych chorób i zaburzeń w dzieciństwie i w dalszych latach życia (m. in. otyłości i towarzyszących jej zaburzeń metabolicznych, zaburzeń układu ruchu, nadciśnienia i innych chorób układu krążenia, depresji).

Dzieci w okresie wczesnego dzieciństwa (od urodzenia do około 6. roku życia) charakteryzuje najbardziej dynamiczne tempo rozwoju motorycznego oraz ogromna ruchliwość dziecka. Im młodsze jest dziecko, tym ma większą potrzebę („głód”) ruchu, pobudzenie ruchowe, „rozrzutność” ruchową. Ta hiperaktywność dziecka uwarunkowana jest m.in. niedojrzałością układu nerwowego, a zwłaszcza niezakończonym procesem mielinizacji i wiąże się z obciążeniem wysiłkowym, co w naturalny sposób stymuluje i wspomaga rozwój motoryki i funkcji zaopatrzenia tlenowego. Dziecko ma przy tym zdolność do samoregulacji wysiłku.

Młodszy wiek szkolny (6.–12. rż.) charakteryzuje się nadal dużą gotowością do ruchu, potrzebą „wyżycia” ruchowego i dużą spontaniczną aktywnością fizyczną. Jest to tzw. złoty okres motoryczności, w którym stopniowo pojawia się celowość i ekonomia ruchów, panowanie nad ciałem. Dziecko łatwo opanowuje podstawowe umiejętności ruchowe (np. pływanie, jazdę na rowerze, nartach, łyżwach), czerpie radość z osiągnięć i współzawodnictwa sportowego. [i]

Aktywność fizyczna obejmuje wszystkie czynności związane z wysiłkiem fizycznym i ruchem (pracą mięśni), podczas których przyśpieszają praca serca i oddech, pojawia się także uczucie ciepła. Są to w szczególności ćwiczenia fizyczne (sport) i wysiłek związany z codziennymi czynnościami (chodzenie, jazda na rowerze). Uprawianie sportu w młodości oraz pozytywne doświadczenia z tym związane (sukcesy sportowe, zabawa z rówieśnikami) kształtują nawyki, które sprzyjają zachowaniu zdrowego trybu życia w późniejszych latach.

Aktywność fizyczna wykonywana w młodym wieku:

  • wspomaga rozwój fizyczny (wzrost, rozwój mięśni, dotlenienie organizmu), psychiczny (uczy, jak przyjmować sukcesy i radzić sobie z porażkami, zmęczeniem i jak pokonywać trudności), a także społeczny (rozwija relacje z rówieśnikami, uczy współpracy);
  • przystosowuje organizm do zmian temperatury (hartowanie);
  • równoważy czas spędzony w bezruchu w szkole i w domu (siedzenie w ławce, zajęcia komputerowe, oglądanie telewizji);
  • pomaga zapobiegać i leczyć wiele zaburzeń, takich jak otyłość, cukrzyca, wady postawy czy choroby układu ruchu.[ii]

Czy Twoje dziecko ma zapewnioną odpowiednią ilość aktywności fizycznej? Pamiętaj, dziecko uczy się poprzez naśladownictwo i to Ty dajesz mu przykład do tego jak racjonalnie korzystać z czasu wolnego.

Katarzyna Janicka
pedagog

Zapraszamy do skorzystania z oferty zajęć ogólnorozwojowych w Studio Never Average.

Więcej informacji pod numerem +48 794 412 212


[i] Aktywność fizyczna w dzieciństwie i młodości, prof. dr hab. med. Barbara Woynarowska Podręcznik Polskiego Forum Profilaktyki pod redakcją prof. dr. hab. Piotra Podolca, Medycyna Praktyczna, Kraków 2010

[ii] http://www.mz.gov.pl/zdrowie-i-profilaktyka/zdrowie-matki-i-dziecka/zdrowie-ucznia/aktywnosc-fizyczna-i-sport/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *